Dynia



„DYNIA – (...) prasłowiańska nazwa „bani” powtarza się jak ogórek  u wszystkich Słowian i również jak sama roślina obcego [jest] pochodzenia, lecz skąd?” [1]


Dynia, bania a w niektórych rejonach Polski korbol, pochodzi z Ameryki Środkowej. Wywodzi się z rodziny roślin dyniowatych, obejmującej ponad 20 gatunków jednorocznych lub wieloletnich roślin zielnych. Na całym świecie uprawiana jest jako roślina warzywna, oleista bądź pastewna. Do Europy trafiła w XV w. za sprawą hiszpańskich konkwistadorów.[2] Jest bogatym źródłem witaminy A i dość dobrym witaminy C i kwasu foliowego.
 Najbardziej znane odmiany to: bezłupinowa oleista – hodowana głównie dla pestek i makaronowa – nazwę zawdzięczająca miąższowi, który po ugotowaniu, ukiszeniu lub uduszeniu  rozpada się na włókna przypominające makaron, mogące zresztą przy wielu daniach go zastąpić.[3] Wykorzystywana w kuchni również jako podstawa zup, kompotów, surówek i deserów. Zarówno te ogromne jak i miniaturowe, zielone, żółte lub prawie pomarańczowe dynie są wspaniałą jesienną dekoracją naszych domów i ogrodów.


  


[1] A. Brückner., Słownik etymologiczny języka polskiego. Kraków, 1927.
[2] Wielka encyklopedia PWN, t. 7. Warszawa, 2002.
[3] H. Szymanderska., Encyklopedia polskiej sztuki kulinarnej. Warszawa, 2003.

Komentarze

  1. Bania to nazwa dyni popularna w Wielkopolsce. Cieszy,ze autorka zna regionalne nazwy. Banię jako potrawę polecam.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Spam usuwamy, prosimy o komentarz na temat artykułu :)